De EU zal binnenkort een CO2-heffing voor havens invoeren.

De EU is van plan om schepen die Europese havens aandoen vanaf 1 januari 2024 op te nemen in het emissiehandelssysteem (ETS), met een geschatte compensatie van 3,6 miljard dollar voor Europese CO2-uitstoot in 2024. Dit betekent dat rederijen CO2-compensatie moeten kopen voor de CO2-uitstoot van schepen die tussen twee EU-havens varen; als er schepen tussen EU- en niet-EU-havens varen, moeten zij 50% van de CO2-kosten dragen.

Zeven EU-landen, waaronder Spanje en Italië, hebben echter onlangs brieven naar de Europese Commissie gestuurd waarin ze oproepen tot opschorting van dit plan. Dit plan moet voorkomen dat rederijen Europese routes mijden en de handel verplaatsen naar nabijgelegen mediterrane havens, zoals de haven van Tanger in Marokko of de haven van Said in Egypte, die minder dan 300 zeemijl van de EU-kust verwijderd zijn. Volgens de laatste schatting van een scheepvaartadviesbureau, uitgaande van een CO2-prijs van 90 euro per ton, zullen de geschatte ETS-kosten voor een containerschip dat tussen Europa en Azië vaart in 2024 oplopen tot maar liefst 810.000 euro. Ondanks de hoge kosten van ETS boekte Maersk, de grootste containerrederij, naar verluidt vorig jaar een winst van maar liefst 30 miljard dollar. De kosten van ETS zijn echter slechts een fractie van de inkomsten uit de internationale scheepvaart, waardoor het plan waarschijnlijk geen significante impact zal hebben op de terminalprijzen. Sommige EU-landen aan de Middellandse Zeekust, waaronder Portugal, Griekenland, Cyprus en andere, hebben echter publiekelijk verklaard dat het ETS-plan dat in 2024 van kracht wordt, koolstofemissies naar andere delen van de wereld kan verplaatsen. Bedrijven zouden daardoor langere routes kunnen kiezen om aanmeren in EU-havens te vermijden, wat de uitstoot van broeikasgassen zou kunnen verhogen.

Hoe om te gaan met de EU-koolstofbarrières?

Het is raadzaam dat exporterende bedrijven de veranderingen in relevante internationale regelgeving en beleid nauwlettend in de gaten houden. De kwestie van koolstofemissies is een voortdurend onderwerp en de relevante regelgeving, het beleid en de uitvoeringsregels van landen, regio's en sectoren wereldwijd veranderen en breiden zich constant uit, wat uitdagingen met zich meebrengt voor de mogelijkheden van bedrijven om hun koolstofemissies te beheersen. Deze wereldwijd gerenommeerde en zeer betrouwbare certificeringsinstanties bieden niet alleen standaardcertificeringsdiensten aan bedrijven, maar adviseren ook organisaties die normen vaststellen en beleid publiceren, en nemen deel aan de formulering van normen en beleid. In de praktijk is het aan te raden dat exporterende bedrijven overleggen met handelspartners en kiezen voor door de importautoriteiten erkende certificeringsinstanties voor adviesdiensten.